نگاهی به نام‌گذاری گیج‌کننده و تناقض‌های نسخه‌های Nintendo Switch 2 Editions

نسخه‌های ویژه نینتندو سوییچ ۲ یا همان Nintendo Switch 2 Editions یکی از ویژگی‌های برجسته و تعیین‌کننده نسل جدید کنسول نینتندو هستند. تا به امروز، نینتندو برنامه‌ریزی عرضه‌ی خود را روی تقریباً یک بازی جدید در هر ماه حفظ کرده است. اما توسعه‌ی بازی‌ها زمان‌بر و پرهزینه است و بسیاری از عناوین اخیر از فرنچایزهای کوچک‌تر مانند Star Fox، Rhythm Heaven و Yoshi بوده‌اند تا عناوین بزرگ و پرمخاطبی مثل 3D Mario یا Smash. برای پر کردن این خلأها، نسخه‌های سوییچ ۲ از بازی‌های موجود سوییچ اصلی، جان تازه‌ای به این آثار می‌بخشند و وضوح تصویر، عملکرد و گاهی حتی محتوای جدیدی را ارائه می‌دهند.

اگرچه این موضوع مشکل بزرگی نیست، اما تناقض کوچکی در نحوه‌ی نام‌گذاری این نسخه‌ها وجود دارد. برخی از بازی‌ها به‌روزرسانی‌های رایگان دریافت می‌کنند اما به عنوان «نسخه‌ی سوییچ ۲» شناخته نمی‌شوند؛ برخی دیگر آپدیت رایگان دارند و با نام Switch 2 Editions عرضه می‌شوند؛ و بعضی دیگر نسخه‌ی رسمی سوییچ ۲ را دریافت می‌کنند اما همچنان فاقد برخی ویژگی‌ها هستند! بنابراین، بیایید نگاهی به این نام‌گذاری‌های عجیب بیندازیم.

بازی‌هایی با آپدیت رایگان، اما بدون عنوان Switch 2 Edition

اگر از طرفداران سرسخت نینتندو باشید کاملاً منطقی به نظر می‌رسد، اما برای کسی که تازه کنسول سوییچ ۲ را خریده، ممکن است کمی گیج‌کننده باشد. تعداد زیادی از بازی‌ها دارای پچ‌های مخصوص نینتندو سوییچ ۲ هستند، اما نام «نسخه‌ی سوییچ ۲» را یدک نمی‌کشم. با وجود تفاوت در نام‌گذاری، این موارد اساساً همان کار را انجام می‌دهند: بهبود عملکرد و نرخ فریم در صورت امکان.

برای مثال، بازی Splatoon 3 یک نمونه‌ی عالی است که پچ رایگان سوییچ ۲ را دریافت کرد و رزولوشن آن افزایش یافت. بازی‌های Super Mario Odyssey، ARMS و Super Mario 3D World نیز از جمله‌عناوینی هستند که رزولوشن بالاتری دریافت کردند اما نسخه‌ی رسمی سوییچ ۲ ندارند. از طرف دیگر، بازی‌های Pokemon Scarlet و Violet علاوه بر رزولوشن بالاتر، نرخ فریم بسیار روان‌تری نیز ارائه می‌دهند. روی سوییچ ۱، این بازی‌ها به سختی می‌توانستند نرخ ۳۰ فریم بر ثانیه را حفظ کنند، اما روی سوییچ ۲ نرخ پایدار ۶۰ فریم را ارائه می‌دهند.

بازی‌های ۵ دلاری سوییچ ۲

تعداد این دسته از بازی‌ها چندان زیاد نیست؛ تنها دو عنوان بزرگ از نینتندو در این دسته‌بندی قرار دارند: Animal Crossing: New Horizons و Xenoblade Chronicles X: Definitive Edition.

قیمت‌گذاری در این بخش چندان ثابت نیست؛ آپدیت Animal Crossing تنها شامل افزایش رزولوشن است (نرخ فریم همچنان روی ۳۰ فریم باقی می‌ماند)، اما کنترل‌های ماوس برای دکوراسیون، یک آیتم مگافون جدید و پشتیبانی از ۱۲ بازیکن در یک جزیره را اضافه می‌کند.

بازی‌های ۱۰ دلاری سوییچ ۲

به طور کلی، این نسخه‌ها فقط مقدار کمی محتوای جدید دارند یا کلاً بدون محتوای جدید هستند. عجیب است که بازی Pokemon Legends: Z-A در این دسته قرار دارد، در حالی که تنها «ویژگی» جدید آن بهبود عملکرد است. بازی Metroid Prime 4: Beyond نیز در دسته‌ای مشابه قرار دارد، هرچند که از نرخ ۱۲۰ فریم بر ثانیه و کنترل‌های ماوس پشتیبانی می‌کند.

بازی‌های ۲۰ دلاری سوییچ ۲

نینتندو تاکنون چند بازی در این رده عرضه کرده که به جز یک مورد، همگی محتوای قابل توجهی را معرفی می‌کنند. بازی Kirby and the Forgotten Land بهترین مثال است که مراحل جدید، یک باس فایت نهایی و حالت آرنای جدید را به همراه بهبود عملکرد اضافه می‌کند.

در مجموع، ساختار مشخصی میان نسخه‌های Nintendo Switch 2 Editions دیده می‌شود؛ نسخه‌های ۵ دلاری تغییرات جزئی دارند، نسخه‌های ۱۰ دلاری گاهی فقط عملکرد را بهبود می‌دهند یا محتوای خوبی اضافه می‌کنند و نسخه‌های ۲۰ دلاری محتوای کاملاً چشمگیری به ارمغان می‌آورند. با این حال، باید دید نینتندو در آینده چه رویکردی را برای این نام‌گذاری‌ها در طول چرخه عمر کنسول سوییچ ۲ اتخاذ خواهد کرد.